Namazı Yaşamak

İnsan, dünya ve ahiret saadetine ulaşabilmek için Kur’an’ın emrettiği ibadetleri yerine getirmeyi ve öğütlediği ahlâkî güzellikleri hayatının sonuna kadar yaşatmayı kendine vazife bilmeli. Allah’ın rızasını, sevgisini ve yakınlığını kazanmak, ahirette O’nun rahmetine erişip cennetine kavuşabilmek için kulluk sorumluluklarını samimiyetle ve kararlılıkla yerine getirmeli.

Namaz da özenle korunması, hakkı verilerek ve ihlasla yerine getirilmesi gereken kulluk vazifelerinin başında gelir. Kur’an-ı Kerim’de namazın faziletleri ve insanın hayatındaki yeri vurgulanırken, onun yalnızca şeklen yerine getirilen bir ibadet olmadığı da hatırlatılır. Asıl kıymetli olan; gösterişten uzak, yalnızca Allah’ın rızasını gözeterek, huşû ve teslimiyetle O’na yönelerek kılınan namazdır.

 
İnsan gaflete kapılmaya ve unutmaya yatkın bir varlık. Kendisini günlük olayların akışına kaptırdığında asıl dikkatini vermesi gereken konuları hatırlayamayabilir. Allah'ın her an kendisini gördüğünü, her sözünü duyduğunu, içinden geçirdiklerini bildiğini, ölüme herkesle aynı yakınlıkta olduğunu ve bir gün tüm yapıp ettiklerinden sorgulanacağını unutabilir…

Namaz, insanı şeytanın sürüklediği bu gaflet hâlinden uzaklaştıran, kalbini ve şuurunu diri tutan bir kulluk vesilesidir. O, insanın Rabbiyle randevusudur. Samimi bir mümin, bu buluşmaya sıradan bir vazifeyi yerine getirmenin değil, Rabbine yönelmenin ve O’nun huzurunda durmanın heyecanıyla hazırlanır. Namazda bütün kalbiyle Allah’a yönelir, vicdanını diri tutmaya, O’nun razı olduğu ahlâkı kuşanmaya ve bu ahlâkı hayatının her anına taşımaya gayret eder. Çünkü hakiki namaz, yalnızca huzurda durduğumuz dakikaları değil, o huzurdan ayrıldıktan sonra nasıl bir insan olarak yaşayacağımızı da şekillendirir.

 
Her gün düzenli olarak yapılması gereken ibadetleri sürekli olarak yerine getiriyor olmak, alışkanlığa dönüşmemeli. Çünkü “Müminler gerçekten felah bulmuştur. Onlar namazlarında hûşû içinde olanlardır.” (Müminun Suresi, 1-2)

 
Peygamberimiz(asm), her konuda olduğu gibi, namazıyla da bize en güzel örnek. Şöyle buyuruyor Resûlullah: "Sabah namazını kılan kimse Allah'ın himayesindedir. Dikkat et, ey Ademoğlu! Allah, bizzat himayesinde olan bir konuda seni sorguya çekmesin." (Müslim, Mesâcid 261-262)

Namazımızı sürekli gözden geçirelim; ne için yaptığımızı düşünerek… Kıyama durduğumuz anın, Allah’ın huzuruna çıkacağımız an olduğunu şeytanın unutturmasına fırsat tanımadan…

Namaza hazırlanırken, önemli randevularımıza giderken gösterdiğimiz itina ile kıyaslanamayacak kadar titiz olalım. Her namazımızı aynı huşû içinde kılabilmek için dua edelim.

Unutmayalım ki namaz, günün arasına sıkıştırılmış bir vazife değil, günün bütün dağınıklığını toparlayıp Rabbimizin huzurunda durduğumuz en kıymetli buluşma. Bedenimiz kıyamdayken kalbimiz başka diyarlarda dolaşmasın. Dilimiz Rabbimizi anarken zihnimiz dünyanın gürültüsüne teslim olmasın. Secdeye vardığımızda yalnızca alnımız değil, kalbimiz de eğilsin. Rabbimiz, bizi huzurunda durduğunun farkında olanlardan, namazını alışkanlığın ötesinde bir şuurla kılanlardan eylesin. Bir gün son namazımızı kılacağımızı unutmadan, her namazımıza son namazımızın ciddiyetiyle durabilmeyi nasip etsin.

Rabbim, beni namazı(mda) sürekli kıl, soyumdan olanları da. Rabbimiz, duamı kabul buyur. (İbrahim Suresi, 40)